ParkinsOff

Op weg naar een wereld zonder Parkinson, op weg naar #ParkinsOff
Afgesloten Je kunt niet meer doneren
van totaal € 5.000 (117%)

Stef de Jong en Lotte te Linde lopen 4x 50 km voor ParkinsonNL

 

In 2013 is Stef op jonge leeftijd zijn vader verloren aan Parkinson. Ondanks dat veel mensen bij Parkinson (voornamelijk) ouderen voor zich zien, trof het zijn vader al op zijn 39e. Het aantal jonge mensen met Parkinson groeit de laatste jaren in hoog tempo. Dit kan jou (helaas) dus ook overkomen.

 

Omdat Parkinson zoveel impact kan hebben hebben op het leven van (ook) hele jonge mensen, lopen wij mee om geld in te zamelen voor onderzoek om deze vreselijke aandoening zo snel mogelijk een halt toe te roepen.

 

Wat zijn nu eigenlijk de gevolgen van Parkinson? In onze blogs vertellen we je meer over wat Parkinson inhoudt en hoe Parkinson het dagelijks leven beïnvloedt. Ook vertellen we wie wij zijn en hoe onze voorbereiding verloopt. Laat dus vooral je email-adres achter bij het doen van je donatie!

 

Behalve doneren wordt het enorm gewaardeerd als je onze actie met zoveel mogelijk mensen deelt! Doneren kan via onderstaande knop:

Bekijk alle
€ 25 30-08-2022 | 18:32
€ 25 22-07-2022 | 18:31
€ 35 21-07-2022 | 23:41 Van de ene KANJER voor de 2 andere KANJERS
€ 10 21-07-2022 | 15:06 Goed bezig mensen, zet 'm nog ff op!
€ 10 21-07-2022 | 08:22
Bekijk alle

Het zit erop!

07-08-2022 | 08:15 Later dan we hadden gewild, maar hier is dan eindelijk onze nieuwe en tevens laatste update!    Terwijl de spierpijn uit onze benen wegtrekt en de blaren langzaam opdrogen, is het tijd voor ons verslag van de Nijmeegse 4Daagse. Het startschot klonk voor ons op woensdag 20 juli, stipt om 4:00. Aangemoedigd door grote groepen (dronken) studenten begonnen wij aan onze eerste meters. Deze woensdag beloofde het weer een hete dag te worden en mede daarom namen wij ons voor om te proberen vroeg binnen te zijn. Op deze manier zouden wij dan de ergste hitte voor blijven, gezien het in de middag 32 graden zou worden. Het leek alsof meer lopers dit plan hadden opgevat, want de pas zat er vanaf het begin stevig in. De roze woensdag, ook wel “De dag van Wijchen” genoemd, staat in het teken van diversiteit en leidt onder andere door Alverna, Balgoy, Niftrik, Woezik en uiteindelijk via Beuningen en Weurt naar de Waalkade in Nijmegen. Deze eerste dag was een mooie kennismaking met de gastvrijheid van de dorpjes. Het enthousiasme van de mensen langs de kant gaf ons een enorme boost, waardoor de tijd soms voorbij vloog. Tijdens onze voorbereidingen hadden wij getraind met een snelheid die voor ons goed aanvoelde, maar tijdens deze eerste wandeldag liepen wij uiteindelijk gemiddeld een kilometer per uur harder. Hierdoor waren wij nog voor 13:00 terug in Nijmegen. Dit was maar goed ook, want de echte hitte begon net als dinsdag flink toe te nemen. Dit had tot gevolg dat meerdere wandelaars om ons heen werden bevangen door de hitte en daardoor uitvielen.   Hoe anders was de donderdag! Waar we woensdag nog te maken hadden met een sterke zonkracht, liepen wij donderdag van begin tot eind in de regen, soms tot heftige buien aan toe. Wij hadden onze waterdichte jassen bij ons, maar ook deze hielpen na verloop van tijd niet meer om ons droog te houden. Omdat onze voeten met de kilometer natter en natter werden, begonnen ook de eerste echte blaren te ontstaan. Naast blaren zorgde de regen ook voor een terughoudendheid onder het publiek langs de kant. Dat was goed te merken, want op sommige stukken was er weinig tot geen support meer te bekennen. Support die we goed konden gebruiken, want donderdag, ook wel de dag van Groesbeek genoemd, eindigt met de Zevenheuvelenweg. Anders dan de naam doet vermoeden loopt de route vanaf Groesbeek over vier hoge heuvels naar Berg en Dal. Al met al was dit een pittig stuk. Voordat wij Groesbeek bereikten, liepen wij nog via Malden en Mook naar Milsbeek, waar wij met de 50 kilometer de extra lus maakten via Gennep en Ottersum. Waar de support langs de route een beetje miste, werd dit ruimschoots opgevangen door onze twee “supporters” on route: Teun en Sjaak, twee collega’s van Lotte en tevens ervaren lopers die deze dag met ons mee hebben gelopen. Dankzij hun energie, enthousiasme en kennis van de route werd het lopen van de kilometers een stuk draaglijker en vooral veel leuker. Naast deze support onderweg, werden wij, halverwege de route in Ottersum, opgevangen door de zus en moeder van Lotte. Na een kop koffie vervolgden wij onze route richting Groesbeek, waar wij de Zevenheuvelenweg trotseerden. Extra motivatie voor ons was dat wij op de laatste kilometer van de route werden opgewacht door de broer van Stef, die wat koude pilsemannetjes had klaargezet. Hierna haastten wij ons naar huis om lekker warm te douchen en onze spullen te drogen te hangen voor de laatste wandeldag.   Ondanks onze pogingen om de spullen weer enigszins droog te krijgen, waren wij donderdag zo doorweekt dat op vrijdagochtend onze schoenen nog steeds nat waren. Hierdoor lieten wij ons echter niet tegenhouden en wij begonnen vol goede moed aan deze laatste wandeldag, ook wel de dag van Cuijk genoemd. Dat de regen en kou van donderdag invloed hadden gehad op onze spieren merkten we al gauw toen we begonnen met lopen, want de eerste echte spierpijn begon op te komen. Zodra wij Overasselt inliepen en het eerste publiek langs de kant verscheen, verdwenen de pijntjes al gauw naar de achtergrond. Via Grave, Gassel, Beers en Vianen liepen wij vervolgens naar Cuijk. Onderweg merkten wij dat het mooie weer ontzettend veel mensen had getrokken, want vanaf Grave werden wij in elk dorp als helden onthaald. Om bijna verlegen van te worden. Na bij Cuijk via de pontonbrug de Maas te hebben overgestoken, liepen wij via Mook, Molenhoek en Malden richting Nijmegen. De pijntjes begonnen nu echt weer op te steken, maar met nog maar tien kilometer te gaan tot de Via Gladiola wisten we onszelf op te peppen om ook deze laatste kilometers door te bijten. Nadat wij Malden uit liepen doemde voor ons de poort van de Via Gladiola op. Met de meter die wij liepen werd het drukker en drukker langs de weg en dit zorgde ervoor dat wij een enorme oppepper kregen. Met in ons achterhoofd dat onze lieve ouders en vrienden ons stonden op te wachten bij de finish, stapten wij stevig door en voor wij het wisten doemde de eindstreep alweer voor ons op. Al met al is het voor ons een prachtige ervaring geweest waarin wij dankzij jullie enorme hulp een steentje hebben kunnen bijdragen aan het onderzoek naar Parkinson. In totaal hebben wij met onze actie een bedrag van € 5.825 opgehaald. Zonder jullie was ons dat niet gelukt, reden waarom we jullie nogmaals heel hartelijk willen bedanken.  
Lees meer