Aandacht is het mooiste dat je mensen met dementie kunt geven!

Dianca Schussler

( Lid van team: Boek deMENSie )

van totaal € 500 (123%)

Dementie is een mensonterende ziekte. Mijn vader lijdt er al jaren aan. Het raakt me dat hij niet altijd meer als mens wordt gezien en er soms schamper gelachen wordt om hem. Bij mensen met dementie zou er meer aandacht moeten zijn voor de mens erachter. Vandaar de titel van het boek dat ik geschreven heb: deMENSie.

Mijn eigen ontdekkingstocht in de omgang met mijn verwarde vader inclusief de geleerde lessen die ik eerder had willen weten heb ik beschreven in mijn boek. Wat ik in elk geval heb geleerd is dat aandacht het mooiste is dat je iemand met dementie kan geven. Wekelijks ervaar ik met mijn vader momenten waarvan ik geniet. Ik gun iedereen die te maken heeft met dementie zulke geluksmomenten.

Ik ga de uitdaging aan om samen met Astrid- mijn vriendin waar ik altijd op kan rekenen- de vierdaagse van Nijmegen uit te lopen. Het worden best pittige dagen en tegelijkertijd proberen we er een feestje van te maken, net zoals in het echte leven.

Ik heb met de verkoop van mijn boek 'deMENSie' al een mooi bedrag (€ 6000,-) over kunnen maken naar Alzheimer Nederland. Ik probeer nog meer geld bij elkaar te sprokkelen voor dit mooie goede doel.'Samen tegen dementie!'

Dank alvast voor jullie steun!

Lieve groet,
Dianca

Ps, je kunt me volgen op FaceBook of Instagram onder Boek deMENSie - Dianca Schussler. Leuk je daar te ontmoeten!

€ 250 opgehaald

€ 500 opgehaald

€ 1.000 opgehaald

Eerste donatie ontvangen

10 donaties ontvangen

25 donaties ontvangen

50 donaties ontvangen

Een blogbericht geplaatst

Toon meer
Bekijk alle
€ 10 17-07-2024 | 22:08
€ 10 14-07-2024 | 19:11 Helaas veel dementie in onze familie, mijn moeder op dit moment.
€ 25 09-07-2024 | 09:48
€ 100 05-07-2024 | 22:31 Heel veel succes met de sponsorloop!
€ 100 05-07-2024 | 22:28 Veel succes!!
Bekijk alle

In beweging blijven...

03-07-2024 | 23:07 ‘Je vader moet uitgedaagd worden en ook beweging krijgen,’ leerde mijn moeder mij wanneer ik mijn twijfels uitte als ze mijn verwarde vader aan het werk zette. Mijn vader bleef het gazon maaien, het terras aanvegen en de vogelvoederplaats vullen. Hij voelde zich nuttig terwijl mijn moeder even een moment voor zichzelf had.   Ik herinner me nog goed hoe mijn vader glunderde: ‘Els, de ton staat aan de straat hoor!’ Dat ik later op de avond de groenton moest wisselen voor de restafvalton, deerde ons niet. Toen mijn vader naar een verzorgingshuis verhuisde, probeerde mijn moeder de verzorgenden te overtuigen om hem vooral de dagelijkse klusjes zelf te laten doen: ‘Bladeren harken of een vuilniszak in de restafvalton kieperen houden hem actief en geven een huiselijk gevoel. Hij woont hier, niet in een hotel!’   Vandaag ontving ik enkele foto's van een lieve verzorgster. Het voeren van de vogels doe ik nu vaak zelf, snel tussendoor. Die foto's herinneren me eraan om ook in de dagelijkse taken uitdagingen voor hem te blijven zoeken. Het is zo goed voor hem wanneer hij zijn stoel even achter zich laat.   - Help je ons een mooi bedrag op te halen voor Alzheimer Nederland? Alle kleine donaties helpen voor een medicijn tegen dementie. Kijk voor meer informatie op: https://www.devierdaagsesponsorloop.nl/.../dianca-schussler Samen tegen dementie!  
Lees meer