Ik wandel voor <lipoedeem

Sandra Jurriens

( Lid van team: De Doorzetters )

Afgesloten Je kunt niet meer doneren
van totaal € 250 (88%)

 

Ik ben Sandra Jurriens 47 jaar, en ik heb 11 april 2022 de diagnose lipoedeem gekregen in beide bovenbenen.

Lipoedeem is een foute vetverdeling in je lichaam, deze is niet te behandelen en geen genezing.

Wij willen graag dat lipoedeem wat meer onder de aandacht komt, en dat er meer onderzoek mogelijk is, zodat er in iedere geval een behandeling mogelijk is, of nog mooier genezing.

Lipoedeem is een zeer pijnlijke ziekte en een zeer progessieve ziekte, de behandelingen zijn puur gericht op verlichting, maar dat betekent je hele leven aan de compressiekousen, massages bij een huid/oedeemtherapeut, en constant op je voeding letten.

Beauty begins the moment you decide to be yourself, als je een van ons ziet lopen, herken je ons aan deze tekst op de rug van onze tshirt, en spreek ons dan gerust aan.

 

Bedankt voor de moeite om de tekst te lezen, maar ook voor een eventuele donatie.

 

Groetjes Sandra

€ 250 opgehaald

€ 500 opgehaald

€ 1.000 opgehaald

Eerste donatie ontvangen

10 donaties ontvangen

25 donaties ontvangen

50 donaties ontvangen

Een blogbericht geplaatst

Toon meer
Bekijk alle
€ 40 24-08-2022 | 09:22 Donatie van mijn masseuse, die mij en mijn dochter door de 4 daagse heeft geholpen, bedankt voor de goede zorgen de afgelopen 3 daagse.
€ 5 22-07-2022 | 08:42 Ontzettend trots dat je de vierdaagse gewoon hebt uitgelopen ondanks dat je lipoedeem hebt!! Goed gedaan en gefeliciteerd!
€ 10 17-07-2022 | 20:49 Ik heb limpfe en lipoedeem en waardeer erg juliie inzet!
€ 10 06-07-2022 | 09:53
€ 25 19-06-2022 | 09:40
Bekijk alle

Kaloramatocht beek-ubbergen

26-05-2022 | 15:15 5.30 uur ging de wekker, ik wilde perse om 7.00 uur starten voor de 40 kilometer. Onderweg zag ik de zon opkomen, mooi begin van de dag, bij het stadion Gelredome zag ik een mooie luchtballon, dus was niet als enige zo vroeg op pad. Ik was om 6.45 uur bij het startbureau, dus super gepland, even wachten tot de vrijwilligers van het startbureau klaar waren, en ineens zag ik daar Andre zitten, even een praatje gemaakt, hij ging de 30 lopen en ik de 40, ik had mij voor ingeschreven, en was dus ook sneller weg, lekker gestart met zo'n 6 kilometer per uur, maar bij de 10 a 15 kilometer ging het al mis, ik wilde toch proberen zonder compressiebroek te lopen, en mijn oude tempo, en op koolhydraatarm eten, maar blijkbaar is dat te veel voor zo'n tocht, op een gegeven moment haalde Andre mij toch in, gaat niet zei hij, nee klopt, ik zag je ook al rekken en strekken, maar ik kreeg de kramp niet uit mijn  bovenbenen, even samen opgelopen en wat gekletst, ik zei je moet gewoon je eigen tempo gaan lopen, ja zegt hij de vaart is eruit, goed dat hij het gedaan heeft, want de splitsing kwam al gauw.   Ik moest linksaf, kwam nog een restaurant tegen, maar ik had nog geen trek, en had nog een hlave bidon met water, ik dacht in die lus van zo'n 10 kilometer zou vast nog wat komen, maar helaas we gingen Duitsland in, en er was nergens wat te beleven, ondanks dat het maar 23 graden was, liepen we toch al een paar uur op open velden en op asfalt, en bakte je behoorlijk weg, en het was ook nog eens dodelijk saai, er liepen maar een paar mensen op dit parcour.   Ik had mijn jbl vergeten, maar had afleiding nodig van muziek, zodat ik die vervelende zware benen even op de achtergrond kon zetten, dus ik zette gewoon mijn spotifylist op, en heb lekker muziek geluisterd, op een gegeven moment zei een man, ha daar heb je muziek vrouwtje weer, dus ook andere genoten ervan, natuurlijk had ik mijn vel gekleurde tshirt aan, en een man vroeg of ik voor een bepaalde vereniging liep, met een omweg wel, maar uitgelgd dat lipoedeem een ernstiger ziekte is, wat niet is de genezen of te behandelen, natuurlijk vergat ik hem een visite kaartje mee te geven, en scheiden onze wegen, eindelijk een pannenkoekenhuis daar kon ik mijn bidon vullen, honger had ik nog steeds niet, had onderweg mij zelf gebakken notenbroodjes opgegeten, en we zaten ondertussen in het bos, maar ik was weer te snel blij, het was dalen en stijgen, en ontzettend zwaar. terug in een dorp, zag ik een kruidvat ik trok het niet meer, ook veel te weinig gegeten, en heb daar een pakje twix gekocht, ik had even snelle suikers nodig, 2 van die mini dingen opgegeten, en toen weer door, ik schatten kwa tijd in dat ik nog een uur moest lopen, het werd steeds zwaarder. en weer dalen en klimmen in het bos, naar een bos niemand te hebben gezien, zag ik de twee vrouwen die ik constant tegen kwam gelukkig, want voor mij gevoel had ik een bordje gemist, en hun kwamen inderdaad terug, zijn we verkeerd gelopen, nee zeiden ze jij hebt net een lusje gelopen en dat hebben wij niet gedaan, dus loop maar door, eindelijk op bekend terrein, we waren dicht bij het startbureau, gelukkig door de sokken wissel had ik 40 kilometer blaarloos gelopen, en kwam ik om 14.30 uur binnen, ondanks de pijn en krampen toch netjes gedaan. Naar een koud colaatje ben ik in de auto gestapt, lekker met een klein zakje chips op schoot naar het voetbalveld gereden, om nog een blik op de vangen van het voetballen van onze zoon, daarna lekker naar huis, douchen en genieten van een zware maar mooie tocht, en wat heb ik vandaag geleerd, niet lopen zonder compressie, en even kijken of ik de tussendoortjes wat koolhydraatrijker kan maken, of in iedere geval als reserve in de tas, want ikn herstelde weer totaal niet en liep woensdag nog met pijn, even een rekenmodulle opgezocht, als ik 5 kilometer per uur loop, dan verbrand ik 2580 kilocalorieen, dus ik denk dat ik niet koolhydraatarm kan eten, de test komt eerst pinksterdag, dan loop ik de tocht spieren voor spieren, nu al een mooi eetschema gemaakt, en zaterdags zorgen dat ik de producten in huis haal, en met compressie, het is zoals het is, voor nu morgen eerst lekker op vakantie, en ik hoop dat ik de volgende tocht wel lekker kan lopen, en het liefst op 6 kilometer per uur.            
Lees meer