Wij wandelen voor Justdiggit - Tegen opwarming van de aarde

Mike en Jasper Vermunt-Lambregts
Afgesloten Je kunt niet meer doneren
van totaal € 500 (158%)

De kans is groot dat, als je op deze site komt, je ons allebei wel kent. Maar voor het geval je enkel één van ons kent of vanwege ons goede doel op deze site terecht komt, even een korte intro, maar niet voordat we iets hebben verteld over het goede doel waar we voor lopen: Justdiggit.

Justdiggit

Justdiggit is een organisatie die zich inzet om het proces van wereldwijde woestijnvorming en degradatie van ecosystemen om te keren en zo de opwarming van de aarde te voorkomen. Om dit doel te bereiken worden verschillende vergroeningstechnieken toegepast in samenwerking met de lokale bevolking. Waar kun je dan aan denken? Bijvoorbeeld het graven van 'bunds', eigenlijk een soort kuilen. In veel Afrikaanse landen is er genoeg regen. Het regent alleen niet vaak en wanneer het dan regent, valt dit vaak in korte, intense buien. Door regenwater op te vangen met behulp van bunds heeft het water de tijd om de grond in te trekken in plaats van weg te spoelen, en om de waterbalans te herstellen. De zaden die aanwezig zijn in de grond krijgen hierdoor de kans om te ontkiemen. Zo wordt uiteindelijk het hele gebied weer groen en koel.

Voor meer informatie over justdiggit, ga naar https://justdiggit.org/nl/

Even voorstellen

Wij zijn: Jasper (getrouwd met Jitske, twee dochters Sam (6) en Bo (4) en woonachtig in Weesp) en Mike (getrouwd met Merel, ook twee dochters Lenthe (7) en Madelief (5) en woonachtig in Breda). We kennen elkaar vanuit onze studie in Tilburg waar we ook een tijd huisgenoten zijn geweest. Na onze studie hebben we beiden gereisd door Australië, waarvan een paar weken samen, waarna onze vriendschap definitief geboren was. In Australië hebben we een aantal hikes gedaan het was daar waar de passie voor wandelen ontstond...just kidding. Waarom het ons een goed idee leek om 200km in 4 dagen te wandelen is tot op de dag van vandaag voor de helft van ons nog steeds een raadsel, maar meer daar over bij onze individuele motivatie.

Motivatie Jasper

Begin dit jaar kwam Mike met een lumineus idee: 'laten we samen de Nijmeegse Vierdaagse wandelen'. Eén blik van mij op het trainingsschema was voldoende om dit voorstel terzijde te schuiven. Waar zou ik in vredesnaam de tijd vandaan moeten halen om week-in week-uit uren te gaan sjokken. Daarnaast, ik hou niet eens van wandelen. Maar toen Jitske ook begon aan te dringen (denk dat ze het vooruitzicht dat ze het rijk wat vaker alleen zou hebben wel aantrekkelijk vond...) heb ik me over laten halen. Stiekem had ik nog de hoop dat ik uitgeloot zou worden, maar laat deze editie nou net de eerste in de geschiedenis zijn die niet is overschreven qua aanmeldingen. Vol goede moed begon ik m'n eerste wandeling op m'n hardloopschoenen. Maar na een rondje van 15km en 6 blaren was het duidelijk, ik moet het wat serieuzer aanpakken. Schoenen aan laten meten en 3 keer per week de benen strekken. Kleine stukjes doordeweeks en steeds langere afstanden in het weekend. En ik moet toegeven, eigenlijk is het best ontspannen om te voet de omgeving te verkennen. Nu, zo'n drie maanden verder zitten er al aardig wat kilometers in de benen waarvan een weekendje met 90km (zaterdag 50 en zondag 40) het meest intensief was. En wie nu denkt, dan wordt het appeltje-eitje, die heeft het mis. Ondanks de vele trainingskilometers, blijf ik bij lange afstanden toch last houden van blaren. Zelfs in de afgelopen weken nog twee paar nieuwe wandelschoenen geprobeerd, maar dat was geen verbetering. Laten we hopen dat het niet nodig is, maar als extra stok achter de deur doneer ik daarom nog een euro per niet gelopen kilometer mocht ik de handdoek in de ring moeten gooien. Maar laten we vooral hopen dat we op vrijdag samen over de Via Gladiola strompe... euh lopen.

Motivatie Mike

Dit jaar hoop ik voor de tweede keer de Nijmeegse Vierdaagse uit te lopen. Mijn eerste Nijmeegse liep ik in 2016 en ik kan me het afzien tijdens die editie nog goed herinneren. Je vraagt jezelf continu af waar je aan bent begonnen, maar het magische van de Vierdaagse is het 'wij' gevoel. Van de aangeschoten studenten die je staan aan te moedigen en een erehaag voor je vormen bij de start (om 04:00u) tot en met de marsliederen van de militairen uit alle windstreken. Wandelaars en supporters zijn met elkaar verbonden en die combinatie geeft een enorme boost waardoor het 'nooit opgeven, altijd doorgaan' het wint van het afzien. Niets mooiers om dat gevoel weer te beleven en het samen met Jasper te delen!

€ 250 opgehaald

€ 500 opgehaald

€ 1.000 opgehaald

Eerste donatie ontvangen

10 donaties ontvangen

25 donaties ontvangen

50 donaties ontvangen

Een blogbericht geplaatst

Toon meer
Bekijk alle
€ 10 23-07-2022 | 06:52 Knap gedaan!
€ 10 22-07-2022 | 22:57 Top doel
€ 15 22-07-2022 | 08:28
€ 10 22-07-2022 | 07:13
€ 10 21-07-2022 | 22:40 Zet m op Jappie en Mike!
Bekijk alle

De Dag van Cuijk - It's a wrap

23-07-2022 | 16:46 Na onze vorige ultra korte update is het geen verrassing meer, we made it! Gisteren werden we met vele duizenden, door vele duizenden binnen gehaald op de Via Gladiola. Maar voor het zover was, werden we nog één keer om 4.00uur 's nachts bij de start aangemoedigd door vele beschonken enthousiastelingen die weer een avondje zomerfeesten tot het eind hadden volbracht. De tocht voerde ditmaal via Overasselt, Nederasselt en Grave (schitterend oud stadscentrum maar ook voor wandelaars helse kasseien) naar Cuijk. Maar voor we in Cuijk waren, kwamen we nog door Vianen waar een heuse Via Frikandella was opgetuigd, waar, zoals de naam al doet vermoeden, klein gesneden frikandellen klaar liggen voor de wandelaars, gefritueerd door bewoners. Voor meer informatie hierover, zie de link aan het eind. Vanuit Cuijk staken we via de speciaal voor de Vierdaagse aangelegde ponton-brug de Maas over, om via Malden terug te keren naar Nijmegen. Naar de als muziek in de oren klinkende Via Gladiola. En die Via Gladiola (en de daaraan voorafgaande Rijksweg van Malden naar Nijmegen is laaaaaang). Bij het betreden van de Rijksweg zei Mike 'vanaf hier worden we gedragen door het publiek' dat schouder aan schouder langs de route staat. Maar zo voelde het toch niet helemaal... Hoewel Harrie Janssen (de blarenprikker uit onze vorige blog), of zoals ik hem nu noem 'de blaren-magiër', fantastisch werk had geleverd, stonden mijn voeten de laatste kilometers aardig in de fik en was Mike ook niet meer heel spraakzaam vanwege algehele malaise in het hele lichaam. Maar op ongeveer anderhalve kilometer voor de finish, stond daar ons welkomstcommittee met bossen gladiolen en een ijskoud biertje. Daarna was het nog een klein stukje tot de finish waar we het felbegeerde kruisje in ontvangst mochten nemen. Om het te vieren dronken we nog een biertje in een parkje direct na de finish om vervolgens onze tassen in te pakken en in tjokvolle treinen huiswaarts te keren. De 104de editie van de Vierdaags/Driedaagse zat er op! Volgend jaar gaan onze vrouwen de uitdaging aan. En voor het jaar erna heb ik al tegen Mike gezegd dat hij mij niet meer hoeft te bellen. En dat geldt ook voor het jaar daarna en het jaar daarna en het jaar daarna ... Als ik ooit weer van de partij ben, dan als beschonken zomerfeestvierder om alle masogisten die aan de start staan een hart onder de riem te steken. Rest ons niets anders dan jullie enorm te bedanken voor alle jullie lieve en enthousiaste berichten de laatste week en de periode daaraan voorafgaand. En uiteraard ook namens ons en Justdiggit voor de vele donaties die we hebben mogen ontvangen. Laten we hopen dat Justdiggit er in slaagt om opwarming van de aarde te voorkomen zodat de Vierdaagse in de toekomst ook echt weer uit vier dagen bestaat en niet hoeft te worden ingekort vanwege extreme temperaturen!   De link naar het Via Frinkandella artikel: https://www.ad.nl/binnenland/als-het-aan-kris-ligt-wordt-via-frikandella-de-nieuwe-via-gladiola-want-snacken-verbroedert~a9cbcaec/?cb=a75df41c16758f6dc18a94363315d578&auth_rd=1
Lees meer